บทที่ 83 สามปี

เสียงของถงโม่ดังผ่านม่านรถเข้ามา

เย่หยุนเหนียงและไช่ต้าเมยตกใจ มองตากันครู่หนึ่ง พวกเธอลืมถงโม่ที่อยู่นอกรถไปเสียสนิท

ถงโม่ยื่นมือเปิดม่านรถ "น้าสะใภ้ อาเล็กของผมเป็นคนดื้อมาก ถ้าตั้งใจจะทำอะไรแล้ว วัวสิบตัวก็ลากไม่อยู่"

"ข้าไม่ใช่น้าสะใภ้ของนาย" ไช่ต้าเมยขมวดคิ้ว คำว่า "น้าสะใภ้

บทที่ 84 เงินอั่งเปา

เย่หยุนเหนียงไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่จูงเด็กทั้งสองคนเดินหลบไปด้านข้างเพื่อหลีกทางหนิวต้าเจี้ยว

ผู้อาวุโสคุกเข่าให้เด็กนั้นจะทำให้อายุสั้น

"คุณย่าหนิว ท่านจะมาคารวะปีใหม่หรือ?" สวีเอ้อร์เล่ยมองหนิวต้าเจี้ยวอย่างสงสัย

การคุกเข่าให้ผู้อื่นมักทำกันในช่วงปีใหม่เท่านั้น

หลี่ผิงล้วง

บทที่ 85 ป่วย

เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นข้างหูอย่างกะทันหัน เย่หยุนเหนียงสะดุ้งตัวสั่น เซถอยหลังจนเกือบล้ม

ชายที่อยู่ด้านหลังรีบรับร่างของเย่หยุนเหนียงไว้ ก้มหน้าพูดข้างหูเธอว่า "ระวังหน่อย ถ้าล้มลงพื้นข้าจะเป็นห่วงนะ"

เย่หยุนเหนียงอาศัยแขนของเขายันตัวให้ยืนมั่น จากนั้นก็เหยียบเท้าอีกฝ่ายอย่างแรงแล้