บทที่ 77 เจ็บท้อง

เสียงร้องไห้และต่อต้านของเย่หยุนเหนียง ไม่มีใครสนใจ

เย่หยุนเหนียงถูกหามวางลงในโลงศพ กำลังจะต้องเผชิญหน้ากับศพเน่า

เย่หยุนเหนียงหลับตาแน่น ในใจด่าถงหมึกไม่หยุด

"ฮวงโหย่วกวง เจ้าเป็นขุนนางราชสำนักแต่กลับฆ่าคนตามใจชอบ สมกับที่ราชสำนักเลี้ยงดูเจ้ามาหรือ?" เสียงของเป่าหมินดังขึ้น เบื

บทที่ 78 คู่ครองที่ดี

ฉ่ายต้าเม่ยเข้าใจเย่หยุนเหนียงดีกว่าตัวเธอเองเสียอีก มองออกทันทีว่าเย่หยุนเหนียงปิดบังบางอย่าง

เย่หยุนเหนียงรู้ว่าหลอกฉ่ายต้าเม่ยไม่ได้ จึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด

ฉ่ายต้าเม่ยได้ยินว่าเย่หยุนเหนียงเจ็บท้อง รีบให้เธอกลับไปนอนพัก

เย่หยุนเหนียงเชื่อฟัง ให้ถงหมึกพยุงกลับห้อง

บทที่ 79 ความยึดมั่นถือมั่น

ฉ้ายต้าเม่ยได้ยินการสนทนาระหว่างเป่าหมินและถงหมึกบนเรือวันนั้น เธอรู้สึกรังเกียจพฤติกรรมของเป่าหมินมาก

"ข้าจริงใจนะ" เป่าหมินไม่ได้รู้สึกอายที่ถูกเปิดโปง ยังคงจ้องมองฉ้ายต้าเม่ยด้วยสายตาหวานซึ้งราวกับมองสุนัข

"หากท่านจริงใจจริง ก็คงไม่ทำมือทำไม้กับข้าเช่นนี้ ข้าฉ้ายต้