ตอน 6
โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
บทที่ 6 ฆ่าไก่ให้ลิงดู
หยานจือนั่งร้องไห้อยู่ที่ธรณีประตู ข้างๆ เป็นซานหูที่มีสีหน้าไม่สู้ดี
จากห้องของหยานจือและติงฟางมีเสียงดังเกรงกร้าง เป็นครั้งคราวยังมีเสียงของติงฟางดังออกมาหนึ่งหรือสองคำ
"นี่เป็นของข้า"
"นั่นเป็นของข้า"
"รองเท้าเป็นของข้า ไม่ใช่ของหยานจือ"
......
เย่หยุนเหนียงลังเลที่จะเดิน
ตอน 7
บทที่ 7 การปรากฏตัว
น้ำเสียงที่เหมือนเป็นเรื่องธรรมดาของติงฟางทำให้เย่หยุนเหนียงรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก
"พี่ติงรีบจะใส่หรือคะ?"
"เธอไม่เต็มใจหรือ?" น้ำเสียงของติงฟางเย็นชาลง
"ได้รับรางวัลมากมายจากฮูหยิน ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจมาก อยากเลือกผ้าดีๆ เพื่อทำเสื้อผ้าให้คุณชายตัวน้อย ถ้าพี่ติงไม่รีบ รอให้ข้าทำใ
ตอน 8
บทที่ 8 เสื้อผ้า
เย่หยุนเหนียงส่ายหน้า เธอไม่ต้องการ เธอเพียงแค่ต้องการเลี้ยงดูคุณชายตัวน้อยให้ดี หาเงินให้ได้มากๆ แล้วนำกลับบ้าน
"คราวหน้าถ้าแม่นมติงมาหาเธออีก เธอก็ขอผลประโยชน์ให้มาก แล้วแบ่งให้ข้าสักนิด" เย่หยุนเหนียงพูดถึงผลประโยชน์เพื่อให้หลีเอ๋อร์สบายใจ
เย่หยุนเหนียงพูดเล่นๆ แต่หลีเอ๋อร์กลั