บทที่ 55 พรากจากกันเป็นตาย

แม่บ้านร่างใหญ่ที่อยู่ด้านหลังฮูหยินไป๋ก้าวไปข้างหน้า ผลักเจียงหมิงอวี้อย่างแรง

ร่างผอมบางของเจียงหมิงอวี้ทนแรงผลักของสองคนไม่ไหว เซถอยหลังหลายก้าว

แม่บ้านสองคนลากไป๋ซิ่วซิ่ว อีกคนอุ้มเจียงฟางรุ่ย เดินออกไป

"ไม่ ข้าไม่ไป แม่ ถ้าท่านยังบังคับข้า ข้าจะตาย" ไป๋ซิ่วซิ่วสะบั

บทที่ 56 น้ำยาคุมกำเนิด

"ข้า...ข้าไม่รู้"

เย่หยุนเหนียงบอกว่าในใจเธอไม่มีเขา แต่นั่นเป็นคำโกหก แต่จะบอกว่ามีเขาก็ไม่ถูกนัก

"ข้าไม่น่าปล่อยให้เธอไปที่วัดร้างนั่นเลย" ฉ้ายต้าเม่ยถอนหายใจ

"แม่ ข้าเองที่อยากไป" เรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความผิดของฉ้ายต้าเม่ย แต่เป็นเพราะตัวเธอเองที่ใจไม่มั่นคงและอ่อนแ

บทที่ 57 ของขวัญเยี่ยมเยียน

ฉ้ายต้าเม่ยเตือนเย่หยุนเหนียง แล้วพูดถึงบ้านเลขที่ 8 ต่อ

บ้านเลขที่ 8 เดิมมีครอบครัวห้าคนอาศัยอยู่ ผู้ชายประสบเหตุเสียชีวิต ผู้หญิงไม่อยากเป็นหม้าย จึงขายบ้านพาลูกสามคนไปแต่งงานใหม่กับชายที่ภรรยาเสียชีวิตในซอยเฉาเซีย

ผู้ซื้อบ้านเลขที่ 8 เป็นพ่อลูกคู่หนึ่ง ฉ้ายต้าเม่ยไ