บทที่ 182 - งานมงคลสมรสของเย่หยุนเหนียง (ตอนที่ 4)

"คุณป้าไป๋เส่อ ปล่อยหนูไปเถอะ"

พ่านเอ๋อร์เสียใจที่ใจอ่อนตกลงช่วยไป๋เส่อตามที่หลี่ผิงขอ

อยู่เฝ้าแม่พักผ่อนจะดีกว่า ไม่จำเป็นต้องมายุ่งกับความแค้นของพวกเขาเลย

"เด็กดี เดี๋ยวก็จบแล้ว พ่อเลี้ยงเจ้าไม่ใช่ผู้ชายที่จะเขียนคิ้วให้ผู้หญิงได้หรอก เขาต้องยอ

บทที่ 183 - งานมงคลสมรสของเย่หยุนเหนียง (ตอนที่ 5)

พูดแบบนั้น แต่เด็กทั้งสองอายุมากสุดก็แค่ 10 ขวบ เย่หยุนเหนียงไม่วางใจ จึงเร่งให้เจียงหมิงเจ๋อออกไป

เถียงเย่หยุนเหนียงไม่ได้ เจียงหมิงเจ๋อสั่งชิวซวงให้ดูแลเย่หยุนเหนียงให้ดี แล้วออกจากห้อง

เจียงหมิงเจ๋อเพิ่งออกไป ไป๋เส่อก็เข้ามาทันที

"หยุนเหนียง

บทที่ 184 - งานมงคลสมรสของเย่หยุนเหนียง (ตอนที่ 6)

หลู่เสวียอิ่งเดินเข้าห้อง กวาดตามองรอบห้องแล้วรีบหลบสายตา

"น้องสะใภ้ ข้าคือพี่สะใภ้ใหญ่" หลู่เสวียอิ่งแนะนำตัว

เย่หยุนเหนียงจำหลู่เสวียอิ่งได้

ในสวนจวนสกุลเจียง นางเคยอุ้มเจียงถิงจวินยืนอยู่มุมหนึ่งในฐานะแม่นม

ตอนนั้นหลู่เสวียอิ่งในฐานะฮูหยินใ