บทที่ 18 คุณชายรอง

ตาของเย่หยุนเหนียงถูกปิด นางตะโกนด้วยความตกใจกลัว "ท่านจะทำอะไร! ปล่อยข้าเร็ว!"

เย่หยุนเหนียงดิ้นรนอย่างรุนแรง อีกฝ่ายกอดแน่นเกินไป แทบหายใจไม่ออก

"ปล่อยข้า ข้าจะร้องเรียกคน" เสียงเย่หยุนเหนียงทั้งตกใจทั้งกลัว ทำไมมีคนเข้ามาในจวนเจียงได้

เสื้อผ้าถูกถอด...

ต่อไปนางจะทำอย่างไร? จ

บทที่ 19 ปีใหม่

วันที่ 30 เดือน 12 เป็นวันสุดท้ายของปีเก่า และเป็นวันก่อนปีใหม่จะมาถึง

ทั่วทั้งจวนเจียงเต็มไปด้วยบรรยากาศรื่นเริง

ฮูหยินสี่ใจกว้างกับบ่าวไพร่ สั่งให้ครัวใหญ่จุดไฟเตาตลอด เตรียมอาหารอร่อยๆ หลายอย่างให้คนในจวน ใครทำงานเสร็จก็ไปกินอาหารมื้อส่งท้ายปีที่ครัวใหญ่

อาหารของเย่หยุนเหนียงเป

บทที่ 20 ความต้องการ

หลีเอ๋อร์เล่นกับป๋านเอ๋อร์ เย่หยุนเหนียงจัดบ้าน นางอยากทำงานบ้านให้มากหน่อย เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระไฉ่ต้าเม่ย

ขณะกำลังจัดบ้าน เสียงเปิดประตูดังขึ้น

ไฉ่เสี่ยวเม่ยอุ้มหลานชายโจวเยี่ยนเข้ามา "พี่ใหญ่ ดูสิว่าข้าเอาอะไรมา? โอ้ หยุนเหนียงกลับมาแล้ว" ในมือไฉ่เสี่ยวเม่ยถือเนื้อก้อนหนึ่ง