บทที่ 134 คนรักคนเล็ก

แล้วขนมแป้งนึ่งล่ะ ทำไมไม่เอาออกมา

"ขนมแป้งนึ่ง พรุ่งเช้าค่อยกิน"

"ตอนกลางคืนโจ๊กครึ่งชามก็พอแล้ว"

คำพูดของเด็กทั้งสอง ทำให้เย่หยุนเหนียงรู้สึกหมดปัญญา และไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กทั้งสองถึงระมัดระวังนัก

"พวกเจ้าอย่าได้จำกัดตัวเองแบบนี้ บ้านเรามีของกิน" เย่หยุนเหนียงอธิบายอีกครั้ง

บทที่ 135 เกเร

แค่ก แค่ก แค่ก... เย่หยุนเหนียงสำลักไอเพราะคำพูดของหลี่พ่าน

"ใครบอกพวกเจ้าว่าย่าเลี้ยงดูชายรัก?"

"ไม่ต้องบอก พวกเราเห็นเอง" คำตอบของหลี่อานทำให้เย่หยุนเหนียงงงมากขึ้น

"เห็นอย่างไร?"

"ย่าไม่แต่งงานกับลุงเป่า เลี้ยงไว้ที่ลานเลขที่ 3 ข้างๆ พอพอใจก็ไปอยู่ลานเลขที่ 3 สองสามวัน ไม่พอใจก็ก

บทที่ 136 ผิดที่ตรงไหน (ตอนพิเศษ)

"ไม่ใช่ เป็นของหวังจินเซิ่ง"

เหลียงเหอเหมียวช่างกล้าจริงๆ

"ตระกูลสิ่งรู้หรือไม่?"

"คนในตระกูลสิ่งไม่รู้ เหลียงเหอเหมียวแอบนัดพบหวังจินเซิ่งหลังจากออกไปกับสิ่งจิ้นซิ่ว คนที่คอยเฝ้าประตูคือหยางกุ้ยฮวากับเหลียงม้ายเหมียว"

"หากพวกเขานัดพบกันอีก บอกข้าสักคำได้ไหม?"