ตอน 134
โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
คนรักคนเล็ก
แล้วขนมแป้งนึ่งล่ะ ทำไมไม่เอาออกมา
"ขนมแป้งนึ่ง พรุ่งเช้าค่อยกิน"
"ตอนกลางคืนโจ๊กครึ่งชามก็พอแล้ว"
คำพูดของเด็กทั้งสอง ทำให้เย่หยุนเหนียงรู้สึกหมดปัญญา และไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กทั้งสองถึงระมัดระวังนัก
"พวกเจ้าอย่าได้จำกัดตัวเองแบบนี้ บ้านเรามีของกิน" เย่หยุนเหนียงอธิบายอีกครั
ตอน 135
เกเร
แค่ก แค่ก แค่ก... เย่หยุนเหนียงสำลักไอเพราะคำพูดของหลี่พ่าน
"ใครบอกพวกเจ้าว่าย่าเลี้ยงดูชายรัก?"
"ไม่ต้องบอก พวกเราเห็นเอง" คำตอบของหลี่อานทำให้เย่หยุนเหนียงงงมากขึ้น
"เห็นอย่างไร?"
"ย่าไม่แต่งงานกับลุงเป่า เลี้ยงไว้ที่ลานเลขที่ 3 ข้างๆ พอพอใจก็ไปอยู่ลานเลขที่ 3 สองสามวัน ไม่พอใจก
ตอน 136
ผิดที่ตรงไหน (ตอนพิเศษ)
"ไม่ใช่ เป็นของหวังจินเซิ่ง"
เหลียงเหอเหมียวช่างกล้าจริงๆ
"ตระกูลสิ่งรู้หรือไม่?"
"คนในตระกูลสิ่งไม่รู้ เหลียงเหอเหมียวแอบนัดพบหวังจินเซิ่งหลังจากออกไปกับสิ่งจิ้นซิ่ว คนที่คอยเฝ้าประตูคือหยางกุ้ยฮวากับเหลียงม้ายเหมียว"
"หากพวกเขานัดพบกันอีก บอกข้าสักคำได้ไหม