บทที่ 118 เรียนรู้จากเธอ

"นางไม่รู้ สกุลเหลียงที่รู้เรื่องนี้มีแค่เหลียงเหอเหมียวกับหยางกุ้ยฮวา" คำตอบของเป่าหมินทำให้เย่หยุนเหนียงรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

ฉ้ายต้าเม่ยฟังจบพูดกับเย่หยุนเหนียงแค่ประโยค "เธออยากทำอะไร ข้าสนับสนุนทั้งหมด"

"ความคิดของนายหญิงก็คือความคิดของข้า" เป่าหมินพูดเสริม

"ข้าอยากให

บทที่ 119 มีบางอย่างไม่ถูกต้อง

เหลียงเหอเหมียวดื่มน้ำอีกสองถ้วย วางถ้วยลง ลากเย่หยุนเหนียงขึ้นเตียง ห่มผ้าให้เรียบร้อย

เหลียงม้ายเหมียวถือบะหมี่เปิดประตูเข้ามา "ทำไมมีแค่เธอคนเดียว หยุนเหนียงไปไหน"

"พี่หยุนเหนียงกลับฉุนฟางโหลวแล้ว" เหลียงเหอเหมียวพูดพลางรับชาม กินบะหมี่คำโต ท่าทางหิวมาก

"หยุนเหนี

บทที่ 120 เสียงอื้ออึง

"รีบหลีกไป" หงเสว่ยสาวใช้ข้างกายสิ่งจิ้นซิ่วร้องบอกอย่างไม่พอใจ

บ่าวที่เฝ้าประตูก็ไม่อยากกั้น แต่นายสั่งจำต้องทำ

"ฮูหยิน..."

"เรียกใครว่าฮูหยิน พูดไม่เป็นหรือไง" หงเสว่ยพูดพลางพับแขนเสื้อ ตบหน้าบ่าวสองที

สิ่งจิ้นซิ่วมองดูตลอด ไม่ห้ามปรามแต่อย่างใด

บ่าวที่ถูกตบ โกรธแต่ไม่กล