บทที่ 95 หลี่เจียวเจียวเริ่มเก็บคน

หลี่จื้อหยวนรู้สึกถูกมองทะลุด้านที่น่าเกลียดที่สุดในใจ

ตอนนั้น เหยี่ยเสวียนหยุดเรียน ตู๋ซื่อตื๊อให้เขาสอนเหยี่ยเสวียน

ตอนนั้นเขาแค่ยิ้ม ไม่เป็นไร คิดในใจ ใครก็เรียนหนังสือได้หรือ?

แค่คนบ้านเหยี่ย มีพรสวรรค์ก็น่าแปลกแล้ว

แต่เมื่อเขาเริ่มสอนเหยี่ยเสวียนจริง หน้

บทที่ 96 จนหัวหึ่ง

ชินเมี่ยวอวี้ไม่ถามต่อ นางมองขอทานบนพื้น ขมวดคิ้วลึก:

"เสี่ยวเสวีย พวกเราส่งเขาไปร้านหมอเถอะ!"

สาวใช้นางกำลังจะดึงคนขึ้น

หลี่เจียวเจียวจู่ๆ เห็นใต้ผมสกปรกขอทาน มีเส้นกรามงดงาม ยังมีตาปิดสนิท...

แม้สกปรก แต่กดความประณีตของโครงหน้าไม่อยู่

ถ้าล้างสะอาด ต้องเป็นหนุ่มหล่อแน่!

หล

บทที่ 97 แค่สองร้อยกว่าเหวิน

ภายใต้ความลำเอียงของหลี่จื้อหยวน แม่เฒ่าหลี่พ่ายแพ้ โกรธวิ่งออกประตู

ตั้งแต่ทะเลาะคราวที่แล้ว สถานการณ์แม่เฒ่าหลี่แย่มาก

ในบ้านต้องประจบแม่ลูกสามคน ยังต้องรับงานบ้านทั้งหมด

ก่อนนางไม่เคยทำพวกนี้! ทั้งหมดเป็นงานแม่ลูกเหยี่ยซื่อ

แม่เฒ่าหลี่ยิ่งคิดยิ่งน้อยใจ หลบใต้ต้น