บทที่ 70 ครัวเรือนหญิง

ตาเหยี่ยเสวียนเป็นประกาย ลุกโชนด้วยความมุ่งมั่น:

"ข้าจะเรียน! แค่ให้เวลาข้า ข้าต้องตามทันแน่!"

เหยี่ยไช่ผิงยิ้มพยักหน้า

ตู๋ซื่อถอนหายใจโล่งอก ตาแดง นางหันไปมองเหยี่ยไช่ผิง จนถึงตอนนี้ ความขัดแย้งในใจที่มีต่อนางจึงคลี่คลายสมบูรณ์

"แต่น้าจ่ายแค่ค่าเล่าเรียนก็พอ เครื่องเขียน

บทที่ 71 ตอนนั้นจะอยู่กับพ่อแม่

เหยี่ยไช่ผิงรับห้าสิบตำลึง

ท่านที่ปรึกษาหลัวพูด "ถ้าจำไม่ผิด... คุณหนูเหยี่ยเป็นคนขายซุปเผ็ดในอำเภอใช่ไหม?"

"ใช่"

ท่านที่ปรึกษาหลัวพยักหน้า รู้สึกว่าเหยี่ยไช่ผิงมีของ

ก่อนค้นพบวิธีกำจัดพิษมันสำปะหลัง ยังรู้จักใช้สมุนไพรคิดค้นอาหารอร่อย เป็นคนมีสมอง

จึงพูดเพิ่ม

บทที่ 72 ซื้อที่ดิน

แม่เหยี่ยลุกขึ้น "ดึกแล้ว ทุกคนทำอะไรก็ไปทำ ข้าก็ต้องไปทำซุปเผ็ด"

หันไปมองเหยี่ยไช่ผิง "ไช่ผิงเจ้าพักเถอะ"

"ดี พอดีข้ามีธุระต้องออกไป" เหยี่ยไช่ผิงไม่กังวลว่าแม่เหยี่ยจะเหนื่อย

ถ้าพี่น้องเหยี่ยต้าเฉวียนคนหนึ่งส่งของ ก็ไม่ใช่แค่ขนของและไปกับรถ

เวลาอยู่บ้าน ยังตักน้ำเทน้ำ ก่อ