บทที่ 436

ตอนจบ (4)

ชาวบ้านในหมู่บ้านชิงเหอต่างได้ยินข่าวว่าเหยี่ยไช่ผิงตั้งครรภ์ จึงพากันถือตะกร้ามาเยี่ยมและมอบของกำนัล

เหยี่ยไช่ผิงรับไว้ด้วยรอยยิ้ม

ที่ริมแม่น้ำ เหว่ยซื่อกำลังซักผ้า ข้างๆ มีแม่บ้านหลายคนกำลังคุยกันเรื่องที่เหยี่ยไช่ผิงตั้งครรภ์ ต่างพูดว่าเหยี่ยไช่ผิงมีบุญจริงๆ

เหว่ยซื่อบิ

บทที่ 437

ตอนจบ (5)

หมอตำแยเหลียว หมอหลวง และแม่เหยี่ยรีบเข้าไปในห้องคลอด

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียน เหยี่ยเผิง และพ่อเหยี่ยยืนอย่างเครียดในลานเล็กๆ มองไปที่ห้องคลอด

เมื่อแม่เหยี่ยและคนอื่นๆ เดินเข้าไป เห็นเหว่ยซื่อนั่งอยู่ข้างเตียง "เสี่ยวจวน เสี่ยวจวน ไม่ต้องกลัว เหยี่ยเย่าจู่ของพวกเราจะออกมาแล้ว!"

บทที่ 438

ตอนจบ (6)

หนึ่งชั่วยามผ่านไป เหว่ยเสี่ยวจวนร้องด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง

ครั้งนี้ร้องจริงจังกว่าครั้งแรกมาก ครั้งแรกเป็นการร้องแกล้ง แต่ครั้งนี้รู้สึกได้ว่านางเจ็บจริงๆ

เหว่ยซื่อ แม่เหยี่ย และภรรยาผู้ใหญ่บ้านอยู่ในห้องช่วยเหลือ

หมอตำแยหวังเป็นผู้นำ หมอตำแยเหลียวก็เข้าห้องด้วย แต่แค่ส่