บทที่ 46 จะใช้เงินอย่างไร

ย่าหล้ายถูกจี้จนหน้าแดง มองไปที่เหยี่ยไช่ผิง:

"ดูลูกสาวบ้านเจ้าสิ ไม่รู้จักมารยาทเลย"

เหยี่ยไช่ผิงตอบไม่ตรงคำถาม "ขอโทษนะ ป้าหล้าย สูตรลับของบ้านข้าบอกเจ้าไม่ได้"

ย่าหล้ายถูกจี้อีกครั้ง

ชาวบ้านข้างๆ หน้าเก้อกันหมด นั่งใกล้ย่าหล้ายแบบนี้ ทำให้พวกนางดูเหมือนเป็นพวกเดียวก

บทที่ 47 ไม่มีฝีมือ ทำตามกระแสก็ไร้ประโยชน์

หูซิ่วซิ่วกำลังสับหญ้าหมูอยู่ที่บ้าน

หูเสี่ยวซื่อย่องเข้ามาเบาๆ กระซิบเสียงเบา "พี่สาว พี่หย่งบอกว่ารอพี่ที่ที่เก็บฟืนบนเขา"

หูซิ่วซิ่วชะงักมีดในมือ พูดเบาๆ "เจ้าไปบอกเขา อย่าเจอกันอีก"

นางดิ้นรนมาแล้ว ถึงขั้นยอมตกน้ำ คิดว่าได้สัมผัสเนื้อตัวกันแล้วจะส

บทที่ 48 รุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ

เหยี่ยไช่ผิงพูด "ข้ามีข้อเสนอที่ดีกว่า"

"แบบนี้ดีไหม พวกเราทำซุปเผ็ด ส่งให้โรงเตี๊ยมของพวกเจ้าทุกวัน พวกเจ้าต้องการเท่าไหร่ พวกเราทำเท่านั้น"

เถ้าแก่หลินขมวดคิ้ว มีร้านค้าอื่นส่งอาหารให้พวกเขาแบบนี้เหมือนกัน

แต่ร้านไป๋เว่ยของพวกเขาไม่ได้มีแค่ในตำบล ในมณฑลและอำเภออื