บทที่ 422

ความว่างเปล่า

เจ้าเมืองซ่ง: "และอีกอย่าง อวี๋หงบอกว่า วันที่หลิวเซี่ยเหวยเก็บกุญแจได้ เจ้าเคยออกจากห้องไป"

หลี่เจียวเจียวกำลังจะพูด

ท่านหญิงกั๋วกงพูดขึ้นก่อน: "ไม่มี! เจียวเจียวไม่ได้ออกไปไหน!"

ไม่ว่าอย่างไร เธอต้องปกป้องเจียวเจียว เชื่อว่าหลังจากนี้ เจียวเจียวต้องให้คำอธิบายที่สมเห

บทที่ 423

นี่คือการหลอกเธอ

หลังจากวันที่เฉียนซานกลับไป กู้ฮั่นก็ขังตัวเองในห้องดื่มสุราทุกวัน

กู้เส้าและคู่หมั้นที่เป็นสาวใช้ของเขาแทบไม่ออกนอกบ้านเพราะคำนินทาภายนอก

เล่าฮูหยินกู้ก็ทำท่าเหมือนไม่สนใจอะไรแล้ว ปล่อยวางทุกอย่าง

หลี่เจียวเจียวกลับขวัญหนีดีฝ่อ หลบอยู่แต่ในห้องทุกวัน

ทั้งจวนมาร์คว

บทที่ 424

ผลของความเชื่อใจ

หลี่เจียวเจียวหน้าซีดขาว: "ไม่ใช่......"

ความน้อยใจของท่านหญิงกั๋วกงถาโถมมาดั่งคลื่นยักษ์: "ไม่ใช่อะไร? เจ้ารู้ดีกว่าใครว่า ทรัพย์สมบัติของจวนกั๋วกงหมดไปแล้ว!"

"หลิวเจียเซิงก็หย่าข้าแล้ว! เขาพาทุกคนออกจากเมืองหลวง ข้าไม่มีเงินติดตัวสักแดง! ข้ามาพึ่งพาเจ้า! ตอนนี้ข้า.