บทที่ 15

คุณปู่ พวกนางขโมยกินรากพิษ

เหยี่ยไช่ผิงกลับถึงบ้านพอดีได้เวลาอาหาร

พวกนางเพิ่งวางตะกร้า ก็เห็นเหยี่ยหย่งกลับมา แม่ลูกสามคนทำเป็นไม่เห็นอะไร ไม่พูดอะไร

ทุกคนในบ้านนั่งที่โต๊ะอาหาร

แม่เหยี่ยเหมือนทุกครั้ง ตักข้าวให้เหยี่ยไช่ผิงชามหนึ่งก่อน

"แม่ วันนี้ข้าไม่หิว ท่านกับพ่อกินเยอะๆ เถอะ" เ

บทที่ 15

ตอนที่ 015: หว่านพืชเช่นไร เก็บเกี่ยวผลเช่นนั้น

คำพูดของเหว่ยเสี่ยวจวนทำให้เหว่ยซื่อรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มอีกครั้ง

เพราะทุกอย่างที่นางพูดล้วนถูกต้อง

เหว่ยซื่อพูดอย่างโกรธแค้น: "ข้ามีเงิน ข้าจะสร้างบ้านอยู่เอง!"

"ไปสิ!"

พูดจบ เหว่ยเสี่ยวจวนก็ปิดประตูเข้าห้องไป

เหว่ยซื่อร้องไห้ออกไปข้างนอก

บทที่ 16

กินจริงๆ

เหยี่ยต้าเฉวียนไม่เชื่อนาง คิดอีกที หน้าก็ดำลง:

"ดีนัก ไอ้เด็กบ้า เป็นเพราะเกลียดป้าเล็กเจ้า ถึงใส่ร้ายว่านางกินรากพิษ หลอกให้พวกเรากรอกอุจจาระนางใช่ไหม?"

พูดจบ พ่อเหยี่ยก็นึกขึ้นได้: "จินฮวา อย่าเล่นสนุก"

เหยี่ยจินฮวาแทบจะตายด้วยความคับแค้น จ้องเหยี่ยไช่ผิงเขม็ง: "พูดดีๆ เตื