บทที่ 353

ฉันไม่สนใจเธอ

เขาขมวดคิ้ว พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและจนใจ:

"จินฮวา... เมื่อก่อนฉันยังเด็กไม่รู้เรื่อง... หลังจากเรื่องนั้น ฉันก็เสียใจ... ตอนนั้นฉันทำผิดจริงๆ"

"แต่นั่นเป็นเพราะถูกเพื่อนๆ ยุยง จริงๆ แล้ว ฉันจริงใจกับเธอนะ ไม่งั้นก็คงไม่ทุ่มเทกับเธอขนาดนั้น"

เหยี่ยจินฮวาก้มหน้าหัวเราะเ

บทที่ 354

ออกเดินทางสู่เมืองหลวง

เหยี่ยเสวียนแทบจะร้องไห้ด้วยความตกใจ

อาจารย์เสิ่น... ลุงเขย?

เขาแค่ออกจากบ้านไม่กี่วัน กลับมาทุกอย่างก็พลิกโฉมหน้าไปแล้ว

อาจารย์กลายเป็นลุงเขย ป้ากลายเป็นอาจารย์สะใภ้ โลกนี้บ้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่?

คิดแล้ว เหยี่ยเสวียนก็วิ่งออกจากประตู ไม่นานก็มาถึงบ้านเหยี่ยไช

บทที่ 355

นี่มันโชคอะไรกัน

นอกจากเหยี่ยไช่ผิงและคณะที่กำลังจะออกเดินทาง ท่านผู้ว่าราชการฉินพร้อมภรรยาและลูกๆ ทั้งฉินเลย์และฉินเมี่ยวอวี้ก็ร่วมเดินทางไปปักกิ่งด้วยเรือลำเดียวกัน

ท่านผู้ว่าราชการฉินกำลังจะเดินทางไปรายงานตัวที่เมืองหลวง

เรือใหญ่ค่อยๆ ออกจากท่า แล่นไปตามลม

จากหนานโจวถึงเมืองหลวง