บทที่ 373 แต่เดิมข้าอยากพึ่งพิงท่าน

เหยี่ยไช่ผิงหยุดเดิน มองนางพลางยิ้มพูด: "ข้าเป็นคนแบบไหนหรือ?"

ท่านหญิงกั๋วกงแห่งผิงเกลียดเหยี่ยไช่ผิงเข้ากระดูกดำ หากไม่ใช่เพราะนาง ตนเองจะต้องขายหน้าขนาดนี้ได้อย่างไร!

จะต้องอับอายขายหน้า และยังขัดเคืองตระกูลเสิ่นได้อย่างไร

ท่านหญิงกั๋วกงพูดเสียงเย็น: "ทะเย

บทที่ 374 เจ้าหยุด

เหยี่ยไช่ผิงนั่งอยู่ในโรงละคร ดูละครเป็นเพื่อนเล่าฮูหยินและองค์หญิงใหญ่ฝูซุ่น

แต่เรื่องขบขันของจวนกั๋วกงแห่งผิงก็ยังลอยมาเข้าหู

เหยี่ยไช่ผิงพูดกับเล่าฮูหยินที่นั่งข้างๆ: "งานวันเกิดของเล่าฮูหยินเกิดเรื่องขบขันเช่นนี้เพราะข้า ขออภัยจริงๆ"

เล่าฮูหยินยิ้มพูด: "ไม่เป็นไรหรอก ข้าฉ

บทที่ 375 เปิดเผยความจริง

ออกจากห้องโถง ท่านหญิงกั๋วกงหน้าดำเดินไปที่เรือนของหลี่เจียวเจียว

แม่นมยูและเสี่ยวลู่หน้าซีดตามหลังนาง

แม่นมยูกัดฟันพูด: "ท่านหญิง... เกิดเรื่องขบขันเช่นนี้... คงไม่อาจเก็บคุณหนูสามไว้ได้แล้ว... อ๊า!"

"เพล้ง!" ท่านหญิงกั๋วกงหันมาตบหน้านางทันที

แม่นมยูถูกตบกะทันหัน ทั้