บทที่ 320 ทำไมถึงไม่ยอม

เหยี่ยต้าเฉวียนและครอบครัวกำลังอยู่ที่บ้านเหยี่ยไช่ผิง ปรึกษาเรื่องการเปิดร้านปักผ้าในวันพรุ่งนี้

ขณะที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน แม่สุ่ยเซิงก็อุ้มกะละมังเสื้อผ้าวิ่งมาอย่างรีบร้อน "ไช่ผิง ไช่ผิง!"

เหยี่ยไช่ผิงวางถ้วยชา "มีอะไรหรือ?"

"โอ้ย!" แม่สุ่ยเซิงหอบหายใจก่อนพูด "เม

บทที่ 321 สุดท้ายก็เสียคน

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนโกรธจนแทบคลั่ง

ตอนนี้เงินทุกสตางค์ที่เขาเก็บออมได้ เขาเก็บไว้เอง ไม่เคยให้เธออีกเลย

การซื้อผักและของใช้ต่างๆ ล้วนให้เหยี่ยอินฮวาเป็นคนจัดการ

แต่เงินหลายร้อยตำลึงที่มีก่อนหน้านี้ยังอยู่กับเหว่ยซื่อ เขาเห็นแก่ที่เป็นสามีภรรยากันมาสิบกว่าปี จึงไม่เคยทวงถ

บทที่ 322 ทำไมต้องปล่อยให้พวกเขาไป

เหยี่ยไช่ผิง ตู๋ซื่อ และเหยี่ยหูเฟินเดินกลับด้วยกัน

ตู๋ซื่อขมวดคิ้วพูดว่า "น้องชายคนที่สองนี่ใจอ่อนเกินไป อีกอย่าง เมื่อวานก็ไม่ควรบอกเรื่องหุ้นส่วนโรงงานเฟอร์นิเจอร์กับภรรยาของเขา"

เหยี่ยหูเฟินพูดว่า "บอกหรือไม่บอก มันต่างกันตรงไหนล่ะ?"

"ไม่ว่าเหยี่ยเผิงจะเป็