บทที่ 284

โชคดี

แม่สุ่ยเซิงกำลังนั่งแคะฟันอยู่ที่หน้าประตู เห็นเหว่ยซื่อนำคนใส่ชุดแดงมามากมาย อดประหลาดใจไม่ได้:

"เหว่ยซื่อ เจ้าไปไหนมา? ยังพาแม่สื่อกับของหมั้นมาด้วย ไม่ใช่ไปสู่ขอใครมาหรอกนะ?"

เห็นเหว่ยซื่อหยุดเดิน ยิ้มพูด "ใช่แล้ว!"

พูดจบก็รีบเดินต่อ

ชาวบ้านตามทางต่างมองหน้ากัน

ตอนนี้บ้าน

บทที่ 285

ทำไมถึงคำนวณได้ดีขนาดนี้

แม่สื่ออู๋พูดเสียงเบาว่า "คุณย่า อย่าใจร้อนขนาดนั้นเลย พวกเราที่เป็นแม่สื่อก็แค่อยากให้เรื่องดีๆ เกิดขึ้นเท่านั้น"

"เหยี่ยเผิงก็เป็นหลานชายแท้ๆ ของคุณ คุณก็อยากให้เขาได้ดีใช่ไหม? แล้วคุณหนูเหยี่ยจิ่นเอ๋อร์ก็เป็นหลานสาวของคุณ พวกเขาได้คู่กันก็น่าจะถูกใจคุณไม่ใช

บทที่ 286

ไม่สนชื่อเสียง ต้องพูดให้ชัดเจน

เหยี่ยไช่ผิงเห็นเจ้าพูดจาวกวน โกรธจนหัวเราะ:

"เมื่อวานจิ่นเอ๋อร์ก็พูดกับเหยี่ยเผิงชัดเจนแล้ว พวกเขาไม่มีอะไรกัน"

"จะไม่มีได้ยังไง! เผิงบอกข้าเอง ตั้งแต่ตอนที่เจ้ายังอยู่ที่บ้านตระกูลหลี่ เขาก็ชอบพอกับจิ่นเอ๋อร์แล้ว! ทั้งสองสนิทกันมาก เจ้ากำลังทำลายความร