บทที่ 306 ไม่รู้ว่ามีเสน่ห์อะไร

กลุ่มของเหยี่ยไช่ผิงเดินตามตวนอู๋ไป

อ้อมไปทางประตูหลังที่ว่าการ เข้าไปแล้วก็มาถึงห้องโถงแห่งหนึ่ง

เสิ่นจื้อเยี่ยนกึ่งเอนกายพิงเก้าอี้ พอเห็นพวกเขาก็ลุกขึ้น: "มาแล้วหรือ"

เหยี่ยไช่ผิงถาม: "ท่านนี่..."

"ไม่ใช่อยากดูการพิจารณาคดีหรือ? พวกเราไปดูทางโน้นกัน"

พูดพลางพา

บทที่ 307 การพิจารณาคดี

หลี่จื่อโม่และหลี่เจียวเจียวคุกเข่าอยู่บนพื้น ตัวสั่นด้วยความกลัว

จบแล้ว!

ท่านผู้ว่าการชิ่นพูดเสียงเย็น: "เอากระดาษคำตอบการสอบระดับอำเภอของหลี่จื่อโม่มา และกระดาษคำตอบของหลี่จื่อโม่กับหลี่จื้อหยวนในการสอบครั้งนี้ด้วย"

หลักฐานถูกเตรียมไว้แล้ว ยามคนหนึ่งรีบนำกระดาษคำตอบทั้ง

บทที่ 308 นี่มันการประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณะชนชัดๆ

"ทำไมจะไม่เกี่ยวกับหลี่จื้อหยวน? ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมหลี่เจียวเจียวถึงชอบบอกคนนอกว่าครั้งนี้ท่านต้องได้เป็นอันดับหนึ่งแน่! ยังบอกว่าครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อน ครั้งหน้าก็จะได้อีก"

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากฝูงชน เป็นแม่เฒ่าสุ่ยเซิง

หลังฉากบังตา เหยี่ยไช