บทที่ 300 งั้นไม่ไป

พี่น้องเหยี่ยต้าเฉวียนเดินเข้าห้องโถง

เหยี่ยไช่ผิงกำลังดื่มชา เห็นเหยี่ยเอ้อร์เฉวียนก็ยิ้มบอก "พี่สองทำไมแบกฟืนสองมัดเข้ามาด้วยล่ะ?"

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนชะงัก เพิ่งนึกได้ว่าไม่ได้วางฟืนที่แบกไว้ หัวเราะเขินๆ "ลืมวางไว้"

เหยี่ยไช่ผิงหัวเราะคิก "วันนี้วันที่สิบ คราวหน้าอย่าลืมมา

บทที่ 301 เรื่องนี้เป็นเรื่องที่จะเปิดเผยต่อสาธารณะได้หรือ

วันที่ 11 เดือน 9 อีก 4 วันจะประกาศผลสอบ

เหยี่ยไช่ผิงกำลังวาดแบบเฟอร์นิเจอร์ใหม่ในโรงเรียน

ซานจื่อเดินเข้ามา: "คุณเหยี่ย ท่านเรียกหาข้าหรือ?"

"อืม" เหยี่ยไช่ผิงไม่เงยหน้าขึ้นมอง พลางวาดและพูดไปด้วย "เจ้าไปถามเสิ่นจื้อเยี่ยนดูหน่อยว่าเรื

บทที่ 302 ต้องเป็นสุภาพบุรุษแน่นอน

ตอนนี้ เหยี่ยไช่ผิงกับเสิ่นจื้อเยี่ยนและคนอื่นๆ กำลังวัดขนาดทั่วทั้งบ้าน

ทั้งห้องโถงใหญ่น้อยและลานบ้านทุกขนาด ทั้งที่มีคนอยู่และไม่มีคนอยู่ เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดต้องทำใหม่

เหยี่ยไช่ผิงเพิ่งได้เยี่ยมชมบ้านเสิ่นจื้อเยี่ยนเป็นครั้งแรก รู้สึกว่าเรียบง่ายแต่สง่างาม ปร