บทที่ 288 เคยให้โอกาสเจ้าแล้ว

เหยี่ยเผิงหน้าเปลี่ยนสีไปมา:

"ข้า ข้าไม่เหมือนพี่รองที่อ่านหนังสือได้ ไปบ้านตระกูลเซินไม่ได้... จะมีโอกาสพัฒนาตัวเองที่ไหน..."

พ่อเหยี่ยแค่นเสียงเย็น: "เสวียนเอ๋อร์ไปบ้านตระกูลเซินตั้งแต่แรกหรือ? ที่เขาไปได้ เพราะเขาพยายามและมุ่งมั่น"

เหยี่ยเผิง: "ข้า... ไม่ใช่คนเรี

บทที่ 289 ใจโหดร้ายถึงเพียงนี้

เหว่ยซื่อมองเขาตาค้าง โกรธจนหน้าแดง:

"ข้าบอกแล้วว่าจะแก้ไข ทำไมเจ้ายังจะไม่ปล่อยเรื่องนี้? พูดให้ถึงที่สุด ข้ากับเผิงและอินฮวาไม่สำคัญเท่าน้องสาวเจ้า! แต่ก่อนตอนจน มีอะไรอร่อย เจ้าก็ให้นางก่อน! พวกเราแม่ลูกหิวจนร้องไห้ เจ้าก็ไม่สนใจ"

"ตอนนี้ข้าแค่ล่วงเกินนางนิดหน่อย

บทที่ 290 ไม่มาอีกแล้ว

เพราะเรื่องของเหว่ยซื่อ ทำให้เทศกาลไหว้พระจันทร์ไม่สนุก ทั้งบ้านเหยี่ยไช่ผิงและบ้านเหยี่ยต้าเฉวียน ต่างก็ผ่านไปอย่างเรียบง่าย

วันที่สองหลังไหว้พระจันทร์ หยางเสี่ยวเยี่ยนก็ไปกับเหยี่ยอู่เฉวียนไปยังหมู่บ้านหนานวา เพื่อจัดการเรื่องหย่าของเหยี่ยหูเฟิน

ก่อนออกเดินทาง เหยี่ยไช่ผ