บทที่ 205

ที่แท้ฉันไม่คู่ควร

พอได้ยินคำพูดนี้ ทั้งจินฮวาและโจวจื่อหยางต่างก็งงงัน

เซี่ยซื่อยกมือลูบหน้าผาก "ฉันเวียนหัวนิดหน่อย จินฮวา พวกเธอกลับไปก่อนเถอะ! อีกสองวันฉันจะไปที่บ้าน"

เหยี่ยไช่ผิงพยักหน้า "ได้ งั้นพวกเราไปก่อนนะ"

พูดจบ ก็ลากจินฮวาเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

"เอ๊ะ..." จินฮวาถูกเหยี่

บทที่ 206

โดนทุบตี

เหยี่ยไช่ผิงและเพื่อนเดินทางมาถึงปากทางเข้าตำบลที่จอดรถวัว

เหยี่ยต้าเฉวียนกำลังนอนเหม่อบนรถ พอเห็นพวกเธอก็ลุกขึ้นนั่ง "เฮ้ น้องสาว พวกเธอซื้อของเสร็จแล้วเหรอ? กลับมาเร็วจังนะ"

เหยี่ยจินฮวารู้สึกเจ็บปวดในใจ เดิมคิดว่าคงต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะได้กลับ แต่ใครจะคิดว่ากลายเป็นแค่

บทที่ 207

อยากได้รับเงินจากเธอหรือ ไม่ได้

พ่อลูกหวางซวนโถวฟังแล้วตื่นเต้น "ต่อไปไม่ต้องทำงานก็มีเงินรับ?"

เหยี่ยไช่ผิงยิ้มพยักหน้า "ใช่ แต่ลุงหวางพวกคุณต้องรับลูกศิษย์เพิ่ม สอนให้ดี ต่อไปจะได้ไม่ต้องทำเอง"

นี่คือเหตุผลที่เธอไม่ได้จ้างหวางซวนโถวและคนอื่นๆ เป็นลูกจ้าง แต่ให้ร่วมหุ้นแทน

ถ้าไม่ให้