บทที่ 218 พวกเรานั่งรถม้า

รถม้าค่อยๆ แล่นไปบนถนนใหญ่

ในรถคึกคัก จ้าวจิ่นซานพูดไม่หยุดปาก ไร้เดียงสา:

"พี่โก่วจื่อ บ้านพี่มีรถลาไม่ใช่เหรอ ทำไมมาเบียดกับพวกเราล่ะ?"

บ้านเหยี่ยลู่มีรถลาจริงๆ

เพราะหมู่บ้านชิงเหอไม่ไกลจากอำเภอ พ่อแม่และเขาเดินทางไปกลับทุกวัน บ้านจึงซื้อรถลาเล็กๆ คันหนึ่ง

เหยี่ยลู่

บทที่ 219 ถ้าเจ้าชอบก็เอากลับไปได้

ครอบครัวหลี่จื้อหยวนเพิ่งสังเกตเห็นรถม้าที่อยู่หลังตู๋ซื่อและเหยี่ยต้าเฉวียน

ทุกคนสีหน้าไม่ดีเลย

เหยี่ยต้าเฉวียนแสดงสีหน้าภูมิใจ ลูบม้า "นี่น้องสาวฉันซื้อมา บ้านเจ้ามีไหม? อ๋อ ไม่มี! เจ้าเช่ารถลามาตลอด"

"คุณหนูตระกูลจางคนนั้น ตระกูลจางของพวกเจ้ามีรถม้าไหม? ปกต

บทที่ 220 นั่นคือโอกาสของเขา

เหยี่ยไช่ผิงหิ้วปลาตัวเล็กกลับบ้านอีกตัว

แม่เฒ่าเหยี่ยกับตู๋ซื่อมองหน้ากันงงๆ

ตู๋ซื่อหัวเราะลั่น "ฮ่าๆๆ คราวที่แล้วตัวหนึ่ง คราวนี้อีกตัว น้องสาว พูดความจริงมา แมวคาบมาให้ใช่ไหม?"

เหยี่ยไช่ผิงโมโห "พูดเหลวไหล แมวจะคาบปลามาให้ฉันได้ยังไง"

"ทำไมจะไม่ได้ ฉันได้ยินคนเข