บทที่ 180

ท่านอาจารย์เสิ่นเชิญกินข้าว

ทนรอจนเลิกเรียน เหยี่ยไช่ผิงที่นั่งอยู่ข้างนอกเกือบจะหลับ

จริงๆ ด้วย ฟังไม่รู้เรื่องอะไรเลย!

จนกระทั่งอาจารย์ผู้หญิงคนนั้นจากไป เหยี่ยไช่ผิงถึงได้ถอนหายใจ เดินเข้าห้องเรียน ยังไม่ทันพูดอะไร ก็เห็นคนรับใช้เดินเข้ามา:

"นายท่านบอกว่าบ่ายจะสอนคุณชายเหยี่ยอีกหนึ่

บทที่ 181

ความรู้สึกขัดแย้ง

เสิ่นมั่นมั่นพูดว่า "บ้านป้ามีซวี่อวี๋เหลืออยู่ไหมคะ? หนูยังไม่เคยเห็นเลย อยากดูค่ะ"

"ไม่มีแล้วค่ะ" เหยี่ยไช่ผิงพูดด้วยสีหน้าเสียดาย "ตอนที่ซื้อมา ฉันจ่ายเงินให้พ่อค้าเร่ผ่าให้ เอาน้ำและส่วนต่างๆ ใส่ไหแล้วปิดผนึกเก็บไว้ในห้องใต้ดินที่บ้าน ตอนนี้เหลือแค่นิดหน่อย"

ตอน

บทที่ 182

บ่นนู่นบ่นนี่

ในนิยาย ท่านหญิงกั๋วกงเป็นคนรักษาน้ำใจ ไม่ใช่คนอกตัญญู

หลายครั้งที่หลี่เจียวเจียวก่อเรื่อง ท่านหญิงกั๋วกงต้องเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อช่วยจึงจะจบเรื่องได้

เหยี่ยไช่ผิงไม่ต้องการให้เอาชีวิตมาแลก

เธอคิดว่าถ้าได้รับความโปรดปรานจากท่านหญิงกั๋วกงจริง จะชวนทำโรงงานแก้วด้วยกัน

เธ