บทที่ 193 ใครจะทำงาน

แม่เฒ่าหลี่มองข้าวสาลีฤดูหนาวที่มีวัชพืชขึ้นเต็ม "เป็นแบบนี้ได้ยังไง นาของฉัน... ข้าวของพวกเรา! ทำไมถึงไม่มีคนถอนหญ้าสักคน..."

พูดถึงตรงนี้ เธอก็สะอื้น

หลี่จื้อหยวนที่อยู่ข้างๆ ก็หน้าตาหมองคล้ำ

เพราะเขานึกขึ้นได้ว่า ที่นาสิบกว่าไร่ของตระกูลหลี่ ก่อนหน้านี้ล้วนเป็นพี่น้องเหย

บทที่ 194 ครอบครัวสกปรกเหม็นเน่า

เศรษฐีจางแม้จะโกรธในท้อง แต่ก็ยังห่วงภาษีที่นาสามสิบไร่นั้น

ช่วยก็ช่วย ถึงอย่างไรก็ไม่ต้องลงมือทำเอง

แน่นอน จ้างคนงานไม่มีทาง ได้แต่ส่งคนรับใช้ในบ้านสองคนไปทำงาน

เช้าวันรุ่งขึ้น เศรษฐีจางส่งแม่นมเหอและคนรับใช้ต้าซิ่งไปรายงานตัวที่บ้านตระกูลหลี่

คนรับใช้ต้าซิ่งไ

บทที่ 195 เธอไม่ได้รับความรักจากพ่อแม่

หลี่โก่วหวาเป็นสุนัขเลียขาที่ซื่อสัตย์ของหลี่เจียวเจียว จะทนให้คนอื่นพูดไม่ดีเกี่ยวกับครอบครัวหลี่เจียวเจียวได้อย่างไร

"บ้านฉันไม่ได้ขี้เกียจ คุณซิ่วไฉผู้สูงศักดิ์ จะลงนาได้อย่างไร! พี่จื่อโม่ก็เป็นนักอ่านหนังสือนะ!"

แม่สุ่ยเซิงหัวเราะเยาะ "งั้นพ่อลูกคุณซิ่