บทที่ 191 การตัดสินใจ

เหยี่ยไช่ผิงกลับเข้ามาในห้องโถงแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ของตัวเอง

แม่เหยี่ยและตู๋ซื่อต่างมองเธอด้วยสีหน้าเก้อเขินและพูดไม่ออก

แม่เหยี่ยเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก "มาได้จังหวะจริงๆ... เธอ... เธอคงไม่ได้ยินใช่ไหม?"

เหยี่ยไช่ผิง: "ไกลขนาดนั้น คงไม่ได้ยินหรอก พูดต่อเถอะ..."

ทุกคนมองไปที่

บทที่ 192 การทำนาฤดูใบไม้ผลิ

พี่น้องจิ่นเอ๋อร์เดินตามอินฮวาออกจากห้อง

เห็นเหว่ยซื่อยืนอยู่ในลานบ้าน

จิ่นเอ๋อร์พูด "ป้าเหว่ย อินฮวาพื้นฐานไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ถึงแม้ตอนเด็กจะเคยเรียนตัวอักษรกับพี่เสวียน แต่ลืมไปเยอะ ต้องเรียนใหม่นะ"

เหว่ยซื่อยิ้มพูด "อ้า จิ่นเอ๋อร์พูดถูก แต่เธอก็รู้ ลุงสองของเธอทำง

บทที่ 193 ใครจะทำงาน

แม่เฒ่าหลี่มองข้าวสาลีฤดูหนาวที่มีวัชพืชขึ้นเต็ม "เป็นแบบนี้ได้ยังไง นาของฉัน... ข้าวของพวกเรา! ทำไมถึงไม่มีคนถอนหญ้าสักคน..."

พูดถึงตรงนี้ เธอก็สะอื้น

หลี่จื้อหยวนที่อยู่ข้างๆ ก็หน้าตาหมองคล้ำ

เพราะเขานึกขึ้นได้ว่า ที่นาสิบกว่าไร่ของตระกูลหลี่ ก่อนหน้านี้ล้วนเป็นพี่น้องเหย