บทที่ 164 ไปพบท่านอาจารย์เสิ่น

"แม่ของฉันเสียหน้าในตระกูลหลี่ ใครเสียประโยชน์? ก็ตาทั้งนั้นไม่ใช่หรือ?" หลี่เจียวเจียวพูดต่อ:

"ไม่ปกป้องก็แล้วไป แต่กลับมาสั่งสอนแม่ นี่หรือคือการเป็นพ่อ?"

"ไอ้เด็กต่ำช้า กล้าพูดกับข้าแบบนี้!"

เศรษฐีจางจะตี แต่แม่เฒ่าจางรั้งเอาไว้: "ท่าน ถ้าตีเธอจนบาดเจ็บ คนนอกเห็

บทที่ 165 ไปพบท่านอาจารย์เสิ่น 2

ไม่นาน เหยี่ยไช่ผิงกับเหยี่ยต้าเฉวียนก็มาถึงเมืองเล็กๆ

เกวียนวัวจอดหน้าบ้านท่านอาจารย์เฉียน

ไม่นาน ท่านอาจารย์เฉียนและเหยี่ยเสวียนก็เดินออกมา

"เมื่อพบผู้คน ต้องมีกิริยานอบน้อม" ท่านอาจารย์เฉียนมองเหยี่ยเสวียนอย่างกังวล

"ศิษย์ทราบแล้ว" เหยี่ยเสวียนค้อมกายคำนับ

บทที่ 166 คำนวณไม่ได้ละเอียดเกินไป

เสิ่นจื้อเยี่ยนพูด: "ขอโทษนะคุณนางเหยี่ย ข้าไม่ต้องการความช่วยเหลือของเจ้า"

เหยี่ยไช่ผิงช้อนตามองตะกร้าปลาของเขา แม้แต่กุ้งตัวเล็กๆ ก็ยังไม่มี

อะไรกันไม่ต้องการ เธอว่าเขาต้องการมากเลยต่างหาก!

ตาเหยี่ยไช่ผิงเป็นประกาย เธอคิดวิธีออกแล้ว

คิดแล้ว เธอก็หมุนตัวจากไ