บทที่ 128

บุกจับชู้

หยางกวงจงกับหม้ายเฉินกำลังร้อนแรง

เหยี่ยไช่ผิงและเหยี่ยหูเฟินซ่อนอยู่ข้างนอกนานแล้ว

ได้ยินเสียงข้างใน เหยี่ยหูเฟินหน้าดำมืด

แม้ผิดหวังหยางกวงจงสุดๆ แล้ว แต่ฟังเขาทำเรื่องกับผู้หญิงอื่นยังขยะแขยงโกรธมาก

ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ข้างในก็สงบ

"ถุย ก่อนบอกเวลาสั้นเพราะเกลียดข้า ตอน

บทที่ 129

หูเฟินโง่จริงๆ

เหยี่ยไช่ผิงพูดต่อ:

"ไม่ว่าเรื่องอะไร ถ้าสามีคุกคามพวกเราผู้หญิง ต้องมีญาติอยู่จึงตัดสินได้!"

เหยี่ยไช่ผิงโต้จนผู้ใหญ่หยางพูดไม่ออก

เขาเป็นคนขี้ขลาด เรื่องไหนประนีประนอมได้ก็ประนีประนอม เป็นผู้ใหญ่บ้านเพราะอาวุโสและวิชาความรู้

"ข้าไม่ได้หมายความแบบนั้น เรื่องนี้ญาติแน

บทที่ 130

นี่คือจับทาส

วันนั้น หม้ายเฉินถือห่อผ้าไม่กี่ห่อกับผ้าห่มผืนหนึ่ง เข้าบ้านหยางเป็นอนุ

ส่วนบ้านและที่นา เป็นของสามีที่ตาย

สามีนางตาย ไม่มีลูก หม้ายเฉินแต่งใหม่ ตามกฎของเหล่านี้ต้องคืนหมู่บ้าน

หลังหม้ายเฉินเข้าบ้าน ชีวิตแม่ลูกเหยี่ยหูเฟินยิ่งดี นอนบ้านเป็นเจ้านายทุกวัน

โดยเฉพาะหลังปี