บทที่ 154 ขายหมด

เหยี่ยไช่ผิงและคนอื่นๆ ได้ยินเสียงนี้ ทุกคนต่างตกใจไปครู่หนึ่ง

“ต้องการของ?” เหยี่ยฮวนเอ๋อร์รู้สึกตื่นเต้นมาก

เหยี่ยต้าเฉวียนและภรรยาเถี่ยหนิวรวมทั้งคนอื่นๆ ต่างก็รู้สึกตื่นเต้นหลังจากที่ตกใจ

“นี่คือ... ท่านเถ้าแก่หลินจากร้านไป่เว่ยโหลว?” เหยี่ยไช่ผิงกล่าว

เห็นเพียงเถ้าแก่หลินชายอ้

บทที่ 155 น่าสนใจมาก

เถ้าแก่หลินฟังแล้วตะลึง มันต้องใช้น้ำราดเหรอ?

ราดแล้วจะลงไปไหน?

เขาก็ไม่สนใจแล้ว รีบปิดประตู

หลังจากเสร็จก็เทน้ำสองกระบวยลงไป เสียงซู่เดียวก็หายไปหมด แถมกลิ่นยังไม่แรงอีกด้วย

เถ้าแก่หลินเดินออกมาด้วยใบหน้าประหลาดใจ “พี่ชายหมู่บ้านพวกเจ้านิยมใช้ห้องน้ำแบบนี้กันเหรอ?”

“ไม่ใช่ นี่

บทที่ 156 เหยี่ยหย่งแต่งงาน

คนที่เคยถูกเหยี่ยซี่หนิวและเฉินต้าชักจูงให้คิดตาม แต่สุดท้ายไม่กล้าแสดงตัว ตอนนี้ต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่ตอนนั้นพวกเขาไม่ได้พูดอะไร ไม่อย่างนั้นคงโดนไล่ออกเหมือนกัน ตอนนี้ที่เหยี่ยซี่หนิวและอีกสามคนโดนไล่ออก ตำแหน่งงานก็ว่างลงสี่ตำแหน่ง

ชาวบ้านต่างรู้สึกตื่