บทที่ 149 จริงๆ เจ้าอ้วนขึ้นใช่ไหม

โจวจื่อหยางพยักหน้า: "งั้นไม่มี"

จินฮวาตกใจ ไม่คิดลูกชายเถ้าแก่เชื่อตน

ความคับแค้นใจสงบลง

หญิงสาวไม่พอใจ: "เจ้าหมายความว่าไง? เสื้อไม่ใช่ร้านผ้าพวกเจ้าทำหรือ? พวกเจ้าจะโกหกไม่รับผิดชอบหรือ?"

"ข้าไม่สน พวกเจ้าต้องตัดใหม่ให้ข้า! หรือคืนเงิน"

โจวจื่อหยางลูบคาง: "

บทที่ 150 สาคูกะทิ

เหยี่ยไช่ผิงกลับบ้าน เห็นแม่เหยี่ยกับเสี่ยวเยี่ยนเย็บพื้นรองเท้า

"จิ่นเอ๋อร์และฮวนเอ๋อร์ไหน?" เหยี่ยไช่ผิงเดินไปข้าง

"เช้าเหนื่อยครึ่งวันในโรงงาน กินข้าวกลับห้องพัก" แม่เหยี่ยพูด "มือเจ้าอะไร? ซื้อผ้าหรือ?"

"ให้เสี่ยวเยี่ยน"

พูดแล้ว เหยี่ยไช่ผิงวางผ้าฝ้ายและผ้าหยาบมือหยางเสี

บทที่ 151 มาเพื่อพ่อฉัน

เสิ่นมั่นมั่นมองเหยี่ยไช่ผิงอย่างเฉยๆ ดูสวยใช้ได้

แต่แต่งตัวธรรมดาเกินไป บนหัวก็ไม่มีดอกไม้แม้แต่ดอกเดียว ดูท่าทางก็ไม่น้อยอายุแล้ว

เสิ่นมั่นมั่นกล่าวว่า “พี่สาวคนนี้ น้ำซุปนมหวานที่เพิ่งทำไปเมื่อกี้ พี่ทำหรือเปล่า”

เหยี่ยไช่ผิงโดนมองจนรู้สึกงงๆ ไปหน่อย “ฉันทำเอง เธออย่าเรีย