บทที่ 147 ของขวัญ

จางสุ่ยเหนียงเห็นหลี่จื้อหยวนไม่ได้รับผลกระทบจากคำพูดเหล่านั้น โล่งใจ

"ทั้งหมดเพราะนางเหยี่ยยุแยง!" หลี่เจียวเจียวพูด "นางทนเห็นแม่ดีไม่ได้ อิจฉาแม่แต่งกับพ่อ"

จางสุ่ยเหนียงขมวดคิ้ว: "ได้ยินนางเปิดโรงงาน"

"ฮึ โรงงานอะไร! ดูก็รู้ขาดทุน! ลานใหญ่และโรงงานนางคงใช้สองร้อยตำลึงหมด ข

บทที่ 148 วัดผิด

คู่เหยี่ยต้าเฉวียนเห็นลานใหญ่ขนาดนี้ กลัว

เหยี่ยต้าเฉวียน: "น้องสาว นี่ไม่เหมือนที่อาจารย์อยู่ ใหญ่กว่าบ้านคนรวย พวกเราหาผิดไหม?"

เหยี่ยไช่ผิงแปลกใจ: "แต่ถนนเหนือ แค่บ้านเดียวแซ่เสิ่น ถามก่อน"

แต่ลานนี้... ไม่เหมือนปลีกวิเวกจริงๆ!

ข้างประตูใหญ่ มีคนรับใช้สองคนนั่งคุย เห็นพวกเขา

บทที่ 149 จริงๆ เจ้าอ้วนขึ้นใช่ไหม

โจวจื่อหยางพยักหน้า: "งั้นไม่มี"

จินฮวาตกใจ ไม่คิดลูกชายเถ้าแก่เชื่อตน

ความคับแค้นใจสงบลง

หญิงสาวไม่พอใจ: "เจ้าหมายความว่าไง? เสื้อไม่ใช่ร้านผ้าพวกเจ้าทำหรือ? พวกเจ้าจะโกหกไม่รับผิดชอบหรือ?"

"ข้าไม่สน พวกเจ้าต้องตัดใหม่ให้ข้า! หรือคืนเงิน"

โจวจื่อหยางลูบคาง: "