บทที่ 127 แต่งเข้าบ้านเราไหม

เหยี่ยหูเฟินกลัวหยางกวงจงทำอาหารไม่ดี เที่ยงนางจึงทำเอง

เที่ยงต้มเป็ดเค็มที่เหยี่ยไช่ผิงเอามา

เป็ดเค็มตุ๋นหัวไชเท้า ผัดไข่จานหนึ่ง เพิ่มผักอีกหลายอย่าง

กินเสร็จ แม่เหยี่ยและคนอื่นจะไป

แม่เหยี่ยและป้าสองเหยี่ยกำชับลูกสาวตัวเอง จึงขึ้นรถ

เกวียนวัวค่อยๆ จากไป เหลือแค

บทที่ 128 บุกจับชู้

หยางกวงจงกับหม้ายเฉินกำลังร้อนแรง

เหยี่ยไช่ผิงและเหยี่ยหูเฟินซ่อนอยู่ข้างนอกนานแล้ว

ได้ยินเสียงข้างใน เหยี่ยหูเฟินหน้าดำมืด

แม้ผิดหวังหยางกวงจงสุดๆ แล้ว แต่ฟังเขาทำเรื่องกับผู้หญิงอื่นยังขยะแขยงโกรธมาก

ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ข้างในก็สงบ

"ถุย ก่อนบอกเวลาสั้นเพราะเกลียดข้า ตอนนี

บทที่ 129 หูเฟินโง่จริงๆ

เหยี่ยไช่ผิงพูดต่อ:

"ไม่ว่าเรื่องอะไร ถ้าสามีคุกคามพวกเราผู้หญิง ต้องมีญาติอยู่จึงตัดสินได้!"

เหยี่ยไช่ผิงโต้จนผู้ใหญ่หยางพูดไม่ออก

เขาเป็นคนขี้ขลาด เรื่องไหนประนีประนอมได้ก็ประนีประนอม เป็นผู้ใหญ่บ้านเพราะอาวุโสและวิชาความรู้

"ข้าไม่ได้หมายความแบบนั้น เรื่องนี้ญาติแน่น