บทที่ 124 จะไม่อดทนอีก

เหยี่ยหูเฟินยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น เสียงแค้นเคืองโกรธ:

"ข้าตัวใหญ่น่าเกลียด แล้วไง? จะหลุดเนื้อหรือ?"

"ข้าอ่อนน้อมต่ำต้อย ข้าก็ไม่ใช่ผีหมีดำหรือ? เจ้าจะชมว่าข้าสวยหรือ?"

"ตั้งแต่แต่งมา ไม่เพียงทำงานหนักให้เจ้า ยังต้องเลี้ยงเมียน้อยเลี้ยงลูกนอกสมรส ข้อไหนไม่ถูกใจเจ้า?"

"ตอนนี

บทที่ 125 คิดแคบไป

"ตอนนี้เขากลัวเจ้า หลังปีใหม่พวกเราต้องจับเขาไปหย่าทันที!" ป้าสองเหยี่ยร้อนใจ

แต่เหยี่ยหูเฟินขมวดคิ้ว: "ข้าไม่หย่า ข้ายังตีไม่พอ!"

"ใช่" เหยี่ยไช่ผิงพูด "พี่ใหญ่มีข้อได้เปรียบร่างกายขนาดนี้ จะหย่าทำไม ตายก็ไม่หย่า!"

"แต่..."

"ป้าสองคิดดู พี่ใหญ่หย่ากลับบ้านเดิมต้องทำงานใช่ไห

บทที่ 126 บ้าทุกวัน

"แม่ ตอนนี้ข้าทำไง? ข้าไม่กล้ากลับ" หยางตัวเป่าพูด

หม้ายเฉินสีหน้าเปลี่ยน ไม่กลับ?

เหยี่ยหูเฟินจะมาหาไหม? ไม่เจอตัวจะตีนางด้วย!

"วางใจ นางแค่โกรธชั่วคราว เดี๋ยวก็ดีเอง"

พูดเหมือนปลอบหยางตัวเป่า ก็ปลอบตัวเอง

ใช่ ชั่ววูบเหยี่ยหูเฟินหุนหันพลันแล่น ไม่กี่วันก็กลับอ่อนแอเหมือนเ