บทที่32

คำพูดของดนัยกฤตยังไม่จบ ธิชาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามือ ของธาวินที่กอดไหลเธอนั้นเกร็งขึ้นเล็กน้อย

เธอเงยหน้าขึ้นสูงมองไปทางธาวิน เห็นเพียงเค้าโครงใบหน้า ของเขาเกร็งแน่นอย่างขีดสุด คอที่ซ่อนอยู่ในปลอกคอเสื้อ เหมือนเส้นเลือดเกร็งขึ้นมาหลายเส้น

ธิชาหัวใจเต้นอย่างรุนแรง ยื่นมือกอดเอวขอ

บทที่33

เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิงไม่ถึงขั้นสุดท้ายนั้นไม่ สามารถบรรยายได้และไม่สามารถพิสูจน์ได้

ธิชารู้หลักการที่ว่าทำเลยเถิดไปก็เท่ากับไม่ค่อยได้ทำ เธอ พยายามอย่างเต็มที่ในการดึงตัวเองออกมาแล้ว ถ้าหากธาวินไม่ เชื่อเธอ ผลลัพธ์มีแค่ตายทางเดียวเท่านั้น

สิ่งที่เดิมพันได้นอกจากความคิด

บทที่34

อารมณ์ของธิชาที่เกือบจะพังทลายถูกการสูบคลำของเขา ควบคุมไว้

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้ยินคำพูดแบบนี้จากธาวิน

แต่ว่าน้ำเสียงที่เคร่งเครียดปะปนกับความเศร้าโศกเล็กน้อย แบบนี้ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์แน่นอน

เธอรู้สึกได้ถึงความหดหู่ของผู้ชาย หัวใจดวงหนึ่งที่ถูกทารุณซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเ