บทที่ 24

ผู้ก่อเหตุ

พอถึงโรงพยาบาล

อุ้มกำลังเดินไปเดินมาที่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างกังวล

ข้างๆเธอมีแม่เลี้ยงเด็กอยู่ด้วย เป็นคนที่อุ้มได้จ้างมาทีหลัง หนึ่งปีที่ผ่านมาดูแลภัทรได้ดีเหมือนกัน เขารับเดินไปหาอุ้ม ：“เกิดอะไรขึ้นกับภัทร?”

“ภัทรเขา......”เริ่มน้ำตาคลอ ：“รถที่ติดมาตามหลัง ตอนนั้นกระจกรถ

บทที่ 25

สายเลือดเดียวกัน

การกระทำเร็วกว่าสมองที่สั่งการ สุรภาด้านตัวอุ้มออก ใช้สายตาเลือดเย็นจ้องเธอ : “ไหนคุณบอกฉันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ? คุณเคยทำอะไรกับฉันไว้ ฉันถึงจะชนคุณให้ตายเพื่อแก้แค้น ?!”

คำถามที่ต่อๆกันมา อุ้มไม่รู้จะตอบยังไง

ทั้งอาบอายและโกรธร้อนแรง เเธอโยกมือขึ้นสูงๆจะตบลงไป

บทที่ 26

ที่นี้ไม่ต้องการคุณ

“ตกลกละ!” เจมส์หัวเราะเย็นๆ สายตาจริงจัง : “ถ้าสุรภาจงใจ คนที่นอนอยู่ในห้องฉุกเฉินก็คงจะเป็นคุณ แต่ไม่ใช่ภัทร!ขนาดนี้แล้ว คุณยังจะใส่ร้ายคนอื่นอีก?”

เจมส์ไม่ใช่สุรภา พูดทุกคำมันแทงใจอุ้มไปอย่างตรงเลย

อุ้มได้แต่นิ่งอยู่ตรงนั้น กำลังจะอ้าปากพูดแต่แล้วก็ไม่รู้จะพูดต่อ