ตอน 472
กลายเป็นตัวตลกที่น่าสงสาร
ตอนที่ 472 ฉันขอปฏิเสธได้ไหม？
ลั่วเสี่ยวชิงรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก เธอรีบยื่นมือออกไปขวางลู่เฉิงฮ่าวพร้อมกับพูดอย่างติดๆขัดๆขึ้นว่า “ลู่เฉิงฮ่าว คุณอย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ! ฉันไม่เป็นไปไร…คุณไม่ต้องดูหรอก รอสักสองสามวันมันก็จะดีขึ้นเอง … ”
เมื่อได้ฟังคำพูดน้ำเสียงไพเราะของลั่วเสี่ยวชิง ลู่เฉิงฮ่าวรู้สึ
ตอน 473
ตอนที่ 473 ค่ำคืนอันบ้าคลั่ง
ลั่วเสี่ยวชิงรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก เธอรีบยื่นมือออกไปขวางลู่เฉิงฮ่าวพร้อมกับพูดอย่างติดๆขัดๆขึ้นว่า “ลู่เฉิงฮ่าว คุณอย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ! ฉันไม่เป็นไปไร…คุณไม่ต้องดูหรอก รอสักสองสามวันมันก็จะดีขึ้นเอง … ”
เมื่อได้ฟังคำพูดน้ำเสียงไพเราะของลั่วเสี่ยวชิง ลู่เฉิงฮ่าวรู้สึก
ตอน 474
ตอนที่ 474 ค่ำคืนอันบ้าคลั่ง 2
กูจื่อหยานเห็นโม่ถิงเซียวหยุดเดินแล้วคิดว่าโม่ถิงเซียวกำลังฟังที่เขาพูด แล้วจึงพูดต่อ : “คิดถึงเธอขนาดนี้ก็ไปรับเธอกลับมาสิ”
สายตาที่เย็นชาของโม่ถิงเซียวที่ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เขาเดินตรงไปเปิดประตูแล้วก็จากไป
กูจื่อหยานบ่นกับตัวเอง : “มีเมียแล้วไม่สนในเพื่อน…………”