ตอนที่ 30 ไม่ได้นอนทั้งคืน

เมื่อเสียงพูดของมู่ซีซีแผ่วเบาลง น้ำเสียงที่ดูเย็นชาของจี้หลิงชวนก็ดังเข้ามาในสาย“มู่ ซี ซี！”

ชื่อของมู่ซีซีที่ถูกเอ่ยออกมาทีละคำๆ ฟังดูแล้วแฝงไปด้วยความโกรธแค้น

ที่หน้าจอของโทรศัพท์ มู่ซีซีสัมผัสได้ถึงความโกรธของจี้หลิงชวนที่แผ่ออกมา เธอกัดริมฝีปากแน่น เธอไม่รู้ว่าทำอ

ตอนที่ 31 ไม่รู้จักอาย

นิ้วมือที่กำลังถือกระเป๋าอยู่นั้นกระชับแน่นขึ้น มู่ซีซีแอบสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เธอระงับความนึกคิดที่อยากจะวิ่งหนีของตนเองเอาไว้และคิดเพียงแค่ว่ามันก็แค่การก้าวเท้าเดินไปด้านหน้า

ประตูไม่ได้ปิดไว้ มู่ซีซียื่นมือออกไปและผลักประตู

ทันทีที่ลากกระเป๋าเดินทางและเดินเข้าไปในคฤหาสน์