ตอน 246
กลายเป็นตัวตลกที่น่าสงสาร
บทที่ 246
ตอนที่ 246 ถูกย่ำยีมาห้าปี
ขณะที่ชูเหยาพูด น้ำตาก็ไหลลงมาที่หลังเสื้อสูทของจี้หลิงชวน แล้วชูเหยาก็พึมพำต่อว่า "หลิงชวน นายอย่าทิ้งฉันได้ไหม?"
ได้ยินสิ่งที่ชูเหยาพูด ตัวจี้หลิงชวนจึงแข็งทื่ออยู่กับที่ กี่วินาทีหลังจากนั้น จี้หลิงชวนค่อยหันไปจับไหล่ชูเหยาไว้ เห็นชูเหยาที่น้ำตาไหลเต็มหน้า
ตอน 247
บทที่ 247
ตอนที่ 247 มู่ซีซี ฉันรักแค่เธอคนเดียว
พอคิดได้แบบนี้จี้หลิงชวนจึงมองชูเหยาแล้วพูดว่า "ชูเหยา ตอนนี้เธอสงบสติอารมณ์อารมณ์คนเดียวก่อน รอพรุ่งนี้ฉันค่อยมาหาเธอ"
ขณะพูดจี้หลิงชวนก็หันหลังเดินออกไปจากห้อง ตอนลงไปชั้นล่างเจอป้าหลี่พอดี จี้หลิงชวนจึงหยุดฝีเท้าแล้วหันไปพูดกับป้าหลี่ว่า "ป้าหลี
ตอน 248
บทที่ 248
ตอนที่ 248 รอยจูบ
พัวพันกันจนดึก จี้หลิงชวนค่อยยอมปล่อยมู่ซีซีไปอย่างพอใจ แล้วหลับจนถึงเช้าของอีกวัน
เช้าวันต่อมา มู่ซีซีโดนปลุกเพราะนาฬิกาปลุก เพิ่งลืมตาขึ้นมา จึงหันมองไปที่ตำแหน่งข้างๆตัวเอง มีแต่ความว่างเปล่า พอจับผ้าห่มก็เย็นแล้ว จี้หลิงชวนคงตื่นก่อนแล้วสินะ
ขณะคิดในหัวก็มีแต่ภาพ