ตอนที่ 30 อยู่ห่างๆจากผู้ชายคนอื่น

หลินหยุนซินรู้สึกว่าสร้อยที่อยู่รอบคอของเธอเต็มไปด้วยความร้อนดั่งเช่นโซ่ตรวนที่เป็นสัญลักษณ์ว่าเธอจะโดนลู่สิ้นจือรบกวนและทำให้กลัวเป็นอย่างมาก

ลู่สิ้นจือก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ แล้วก็ลากเธอลงจากรถ

เมื่อลงจากรถ ลู่สิ้นจือก็ปล่อยมือเธอ

ในสมองของหลินหย

ตอนที่ 31 ห่างออกจากเขาอีกหน่อย

ในตอนนี้ลู่สิ้นจือรู้สึกเสียใจในภายหลังอยู่นิดหน่อยที่ได้พาหญิงสาวมาด้วย แม้ว่าแรกเริ่มนั้นเขาเพียงต้องการให้เธอมาอยู่ข้างกายของเขาในสภาวะแวดล้อมที่ทั้งน่าเบื่อหน่ายและน่าขำขันอย่างถึงที่สุด จึงแยกออกมาพักเหนื่อย ถือโอกาสใช้ ‘วิธีการที่เบนสายตาออกไป’

แต่ในตอน

ตอนที่ 32 แสดงอำนาจสิทธิ์ขาดอย่างเปิดเผย

หลินหยุนซินรู้สึกกระวนกระวายใจไม่เป็นสุข เป็นเพราะความเขินอายและวุ่นวายหัวใจ ใบหน้าของเธอค่อยๆแดงชัดขึ้น

เธอไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกมา กลัวว่าจะคนจะรู้จักผ่านเสียงของเธอ ดังนั้นสมองของเธอในตอนนี้มันจึงโล่งไปหมด ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี

แถมตอนนี้