บทที่ 23

ตอนที่ 23 แกนี่มันนังแพศยา

ลู่หย่าอันมองไปที่แม่ของตัวเอง แต่ใบหน้าของจวนลี่หวันนั้นน่าเกลียดมาก แต่เมื่ออยู่ตรงหน้าของคุณพ่อจวงหรูหย่าก็จำใจต่อยิ้มแบบอึดอัด

“หยาซี มัวอึ้งอะไรอยู่ล่ะจ๊ะ.......ยังไม่รีบไปทักทายคุณโจวอีก”

ลู่หย่าอันก็ส่ายหน้าด้วยความโมโห เธอไม่สนใจอะไรทั้งนั้

บทที่ 24

ตอนที่ 24 เมื่อได้ลูบแล้วรู้สึกว่ามีรสชาติ

หลังจากที่จวนลี่หวันตบหลินหยุนซินไปหลายที ก็ยังรู้สึกไม่พอใจ

เธอก็ชี้ไปที่หลินหยุนซิน แล้วพูดอย่างหยิ่งผยองว่า “แกมาคุกเข่าให้ฉันเดี๋ยวนี้”

แต่ว่าหลินหยุนซินก็ทำเหมือนไม่ได้ยิน ไม่ได้ฟังคำสั่งที่บอกให้เอคุกเข่าลง

จวนลี่หวันยิ้

บทที่ 25

ตอนที่ 25 ย้ายมาอยู่กับผม

หลินหยุนซินมองไปที่อาหารเลิศรสที่วางอยู่ตรงหน้า ปกติแล้วเธอจะไม่มีโอกาสได้กินอาหารดีๆแบบนี้เลย อาหารสามมื้อในหนึ่งวันนั้นจะเป็นอาหารง่ายๆ

แต่หลินหยุนซินก็รู้ว่า ตัวเองนั้นไม่มีทางกินหมดแน่ และจะต้องกินเหลือแน่นอน

หลินหยุนซินก็ไม่คิดเยอะ จึงเอ่ยปากไป