บทที่ 15

ตอนที่ 15 ระบำเปลื้องผ้า

ลู่หย่าอันรับฟังข้อเสนอของ หลงหลิน แม้ว่ามุมปากกำลังยกขึ้นยิ้มอยู่แต่รอยยิ้มนั้นก็แฝงไปด้วยความชั่วร้าย

“ก็ได้ ถ้างั้นเธอก็ทำการแสดงให้พวกเราดูก็ได้...พวกเธอว่า พวกเธออยากเห็นเขาเต้นระบำเปลื้องผ้าหรือเปล่าล่ะ ฉันได้ข่าวมาว่า เธอเต้นเก่งมากเลยนะ”

หลง

บทที่ 16

ตอนที่ 16 สาวน้อยคนสวย รู้สึกแย่มากไหม

แม้ว่าเธอจะแย่อีกสักแค่ไหน เธอก็มีฟางเส้นสุดท้ายของตัวเอง

หลินหยุนซินบอกกับตัวเอง เธอต้องไม่ร้องไห้ ต้องทนต่อไป

พอดื่มจนหมดหลินหยุนซินก็ไม่มีสติแล้ว

ท่าทางการดื่มเหล้าของเธอดูกลายเป็นหุ่นยนต์กับมาจากสัญชาตญาณ

ใบหน้าของเธอสวย

บทที่ 17

ตอนที่ 17 ยังจะมาทำตัวเป็นผู้ดีใส่ฉันอีก

ด้านหน้าของหลินหยุนซินดูเบลอไปหมด วิงเวียนศีรษะด้วย เธอเห็นไม่ชัดว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือใคร

แต่เธอก็ยังคงดึงดันเลือกที่จะกลับห้องตัวเอง

แต่ทว่ายิ่งหลินหยุนซินดิ้น คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะยิ่งกอดเธอแน่นขึ้น

“ให้ฉันส่งเธอกลับดีกว