ตอน 93
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
ตอนที่ 93 ไม่ต้องพูดแล้ว
ที่ยืนอยู่ที่หน้าประตูไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเจียงหนัน
ตัวเขายังใส่ชุดคนไข้ บนหัวก็ยังพันผ้าพันแผลอยู่
ดูแล้วหลินย่งถิงพาฉันมาส่งที่โรงพยาบาลในเมือง ถึงได้บังเอิญเจอเจียงหนัน
หลินย่งถิงไม่ค่อยชอบหน้าเขา คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกนะ?
อีกอย่างฉันจะอธิบายกับเ
ตอน 94
ตอนที่ 94 ห้ามเข้าห้องครัวอีก
เมื่อกี้ที่เจียงหนันพูดว่าสักพักเขาก็จะมา แค่คิดฉันก็กลัวแล้ว
“ทำไม?”
หลินย่งถิงนั่งอยู่ข้างเตียง ได้ยิ้มแล้วมองมาเรียบๆ
เขารู้แน่ๆ ว่าเพราะอะไร แต่จงใจถามฉัน เห็นได้ฉันเลยว่าอยากจะแกล้งฉัน
“ไม่ทำไม ฉันแค่อยากกลับบ้าน ยังไงฉันตอนนี้ก็ไม่เป็นอะ
ตอน 95
ตอนที่ 95 ปล่อยฉันไป
บรรยากาศนั้น เป็นสิ่งที่เงียบสงบมาก
ดวงตาที่เครียดของหลินย่งถิงที่มองมาที่ฉันเริ่มทำให้ฉันกลัว
ผ่านไปนานมากเขาถึงเปิดปากพูดอะไรออกมา
“เฉิงเคอ เธอพูดอีกครั้งสิ”
ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ ทำใจให้กล้าแล้วพูดว่า “หลินย่งถิง คุณก็รู้ว่าที่ฉันมาหาคุณในตอนแรกนั้นเป