ตอนที่ 80 คนใหญ่คนโตอย่าถือสาทาสเลย

พึ่งทะเลาะกันตอนกลางวัน ตอนนี้ฉันก็ต้องแบนหน้าด้านๆ มา หลินย่งถิงคงคิดว่าฉันแรดเข้ากระดูกแน่ๆ

เคาะประตูแล้วไม่มีคนตอบ

ฉันคิดว่าเขาคงแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน

คนไม่ยอมแพ้อย่างฉันก็โทรหาเขาอีกครั้ง ถ้าไม่อยากโดนแม่ฉันรังควาน ฉันก็ทำได้แค่รังควานหลินย

ตอนที่ 81 ฉันทำอะไรก็ผิด

“เขาอยู่ที่ไหน?”

ฉันวางชามลงแล้วลุกขึ้นจากเตียง

“อยู่หยูเซ่อบาร์”

“เขาไปดื่มหรอ?”

ฉันถามทันทีด้วยสีหน้าบึ้งตึง

เฉิงอยู๋ฝันไม่ว่าจะไปที่ไหนอย่างน้อยก็ควรบอกที่บ้านหน่อย ก็รู้อยู่ว่าคุณพ่อคุณแม่พวกท่านเป็นห่วงแค่ไหน ไม่เคยทำให้พวกท่านสบายใจสัก

ตอนที่ 82 เฉิงเคอคุณน่าสนใจมาก

เมื่อยืนอยู่หน้าประตู ในที่สุดฉันก็มีสติและนึกได้ว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น

เมื่อกี้หลินย่งถิงนั้นโกรธแทนฉันหรอ?

เมื่อขึ้นไปนั่งบนรถแล้ว ฉันรู้สึกว่าเหตุการณ์เมื่อกี้นั้นมันเหลือเชื่อมาก

ก่อนหน้านั้นหลินย่งถิงยังโกรธฉันอยู่แต่ทำไมตอนนี้ถึงพูดแทนฉันล่