บทที่ 54

ตอนที่ 54 ผู้ชายเป็นสัตว์ที่เอาแต่คิดถึงเรื่องช่วงล่าง

คือหัวหน้าของฉัน สงเจ๋อ

พอเจอฉันเขา แววตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมา แล้วลากฉันเข้าไปในห้องพิเศษห้องนั้น

“บังเอิญเจอปัญหาที่แก้ไม่ได้ แล้วพอดีปัญหานี้เธอเป็นคนก่อขึ้นมา เธอเข้ามาอธิบายสักหน่อยแล้วกัน”

ฉันเดินตามสงเจ๋อ

บทที่ 55

ตอนที่ 55 การอยากครอบครองของผู้ชาย

ฉันไม่อยากจะปะทะกับหลินย่งถิงซึ่งๆหน้า แต่ไม่มีทางเลือก ฉันต้องไปทำงาน และมันต้องเดินผ่านไปทางนั้นเท่านั้น

เขามองเห็นฉันแล้ว ฉันไม้สามารถจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นเขาได้ ทำได้แค่เพียงเข้าไปทักทายเขาเท่านั้น

“บังเอิญจังเลยนะคะ ประธานลู่”

พึ่

บทที่ 56

ตอนที่ 56 อับอายที่สุด

“คุณรู้ได้ยังไง?” ฉันถามกลับอย่างสงสัย

หรือว่า เขาจะเห็นฉากที่ฉันถูกหลินย่งถิงลากเข้าไปในรถเข้าอย่างนั้นหรอ?

เขาเบะปาก ก่อนจะชี้มาที่หน้าของฉัน

ทำไมหรอ?

ฉันหยิบกระจกขึ้นมาส่อง ก็เห็นว่าปกฉันตอนนี้แดงเปื้อนไปหมด ริมฝีปากก็บวมจนดูไม่ได้