บทที่ 532 ฉันยอมรอ

พริบตาเดียว ความหวังก็กลายเป็นความสิ้นหวังขึ้นมาทันที

เธอมองไปทางถางช่าวหัวตรงหน้า เพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

เขาน่าจะสังเกตเห็นท่าทางที่เปลี่ยนไปของฉัน จึงพูดกับฉันว่า : “เธออย่าทำท่าทางแบบนี้ได้ไหม ถ้าเธอเข้าใจฉัน เธอก็จะรู้ ฉันต่อสู้ด้วยตัวคนเดียวมาตลอดสองปี จนได

บทที่ 533 ถ้ามันง่ายมันคงไปนานแล้ว

คำพูดของเจียงหนัน มันสุดแสนจะน่ารังเกียจจนแทบไม่อยากจะไปสนใจเลยทีเดียว

ความจริงแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันก็คงจะคิดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่ชั่วช้าเลวทรามได้ขนาดนี้

ฉันกวาดตามองไปทางเขาด้วยสายตาเย็นชา ฉันไม่อยากจะเสวนาอะไรกับเขาไปมากกว่านี้ จึงได้

บทที่ 534 เฉิงเคอเธอพูดอีกครั้งสิ

ถึงแม้ว่าจะรู้จุดประสงค์ที่ไม่บริสุทธิ์ของเขา และเตรียมการเอาไว้ก่อนแล้วก็ตาม

แต่เมื่อเขาเริ่มเดินเข้ามาใกล้ ฉันก็อดที่จะหวาดกลัวขึ้นมาไม่ได้

ฉันถอยร่นไปด้านหลัง พร้อมกับตะโกนเสียงแข็งออกไปว่า :”ฉันบอกนายไว้เลยนะ อย่าคิดที่จะเข้ามา ไม่งั้นอย่าหาว่าฉัน