บทที่ 522 ฉันรู้ว่าเธออยู่ในนี้

“ถึงแม้เธอจะไม่พูด แต่ฉันก็ให้กู๋เหย่นทำแบบนี้” เสี่ยวเสี่ยวกระซิบเบาๆ “ว่าแต่ เมื่อคืนเธอไปหาหลินย่งถิงมาแล้วไม่ใช่เหรอ คลาดกันเหรอ?”

“อื้อ”

ฉันตอบด้วยเสียงเบา ๆ และเอามือลูบบนแก้มซ้ายของตัวเอง ที่ยังบวมเป่งอยู่ในตอนนี้

ก่อนหน้านั้นแม่ถามฉันว่

บทที่ 524 เธอเป็นอะไร

หลินย่งถิง

ฉันคิดไม่ถึงจริงว่า ฟางหุยจะเรียกให้หลินย่งถิงมาที่นี่

พริบตาเดียวที่ฉันเห็นเขา ฉันอยากจะให้ตัวเองมีวิชาล่องหนได้ หายไปต่อหน้าเขาทันทีเลย

แต่ ฉันทำไม่ได้

ดังนั้น ฉันทำได้มองเขาที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ฉันทีละนิด ๆ

ตั้งแต่ตอนเข้ามาจ