บทที่ 502 ให้ฉันไข้ขึ้นจนร้อนตายไปเถอะ

ปัง

ฉันคล้ายกับว่า จะได้ยินเสียงปืนที่ดังขึ้นเสียงนั้นอีกแล้ว

และปืนกระบอกนั้น ก็ได้ยิงมาที่หัวใจของฉันอย่างเหี้ยมโหด

เอาจริง ๆ แล้ว เขาเกลียดฉันมากขนาดนี้เลยหรือ

แม้ว่าจะพอคาดการณ์ผลลัพธ์เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่ว่าตอนที่ได้ยินจริง ๆ ก็

บทที่ 503 ฉันอยากกลับไปอยู่ข้าง ๆ เขา

แต่ว่า ฉันไม่ได้รอหลินย่งถิง

คนที่รอ ก็คือทนายที่สงเจ๋อหามาให้ฉัน

“คุณเฉิง ฉันคือทนายของคุณ ดังนั้นคุณจะต้องพูดความจริงกับฉัน ขอเพียงแค่คุณเล่าความจริงให้ฉันฟัง ฉันก็จะสามารถไปต่อสู้เพื่อลดโทษให้คุณได้มากที่สุด”

ความจริงหรือ

ฉันหัวเราะ

บทที่ 504 น่ากลัวยิ่งกว่าในจินตนาการอีก

ฉันกลับคำสารภาพขึ้นมาทันควัน คนที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมดต่างก็พากันตกใจ

แต่ก็ มีคนสองคนที่ยังดูใจเย็นมาก ๆ อยู่

คนแรก คือหลินย่งถิง

ส่วนอีกคน ก็คือฟางหุย

ฉันได้พูดความจริงออกมาหมดแล้ว แต่ว่าเธอก็ยังคงสงบนิ่งแบบนี้อยู่

หรือว่า