บทที่ 486

บทที่ 486 หลงใหลอยู่ในความงาม

รถที่ขับเป็นขบวนเข้ามา รวมแล้วเจ็ดคัน

รถคันสุดท้าย ฉันรู้จักเป็นอย่างดี เป็นรถของหลินย่งถิง

แล้วด้านหน้าล่ะ?

คุณปู่ก็หยุดชะงักลงเช่นกัน ขมวดคิ้วขึ้น และปล่อยฉันออก

ฉันมองรถพวกนั้นอย่างตกตะลึง จนกระทั่ง คนที่อยู่ภายในรถทยอยกันเดินออ

บทที่ 487

บทที่ 487 นี่เป็นเรื่องของครอบครัว

ในสายตาของฉัน เขาเป็นคนใจเย็น และสงบเสงี่ยมมาโดยตลอด

แต่เพื่อฉัน เขากลับไม่สนใจแม้กระทั่งผลประโยชน์ของบริษัท

เขาที่เป็นแบบนี้ แน่นอนว่าเป็นสามีที่ฉันรักมาก แต่ทว่า กลับไม่ใช่ผู้นำที่ดี

สิ่งที่ยิ่งทำให้ฉันตกใจมากขึ้นก็คือ เขายังกล้า

บทที่ 488

บทที่ 488 ไม่มีเธอ ฉันนอนไม่หลับ

“ขอบคุณอะไรกัน?” คุณท่านปู่มองฉันด้วยสายตาเยือกเย็น พูดด้วยน้ำเสียงเหี้ยมโหด “เธอคงไม่ได้คิดว่าฉันช่วยเธออยู่ใช่ไหม ฉันทำเพื่อหลินซื่อต่างหาก!”

หลังจากพูดอย่างเย็นชา คุณท่านปู่ก็เดินประคองกับฟางหุยกลับไปยังบริษัท

หลินย่งถิงพยุงบ่าของฉัน พูด