บทที่ 465

บทที่465 ขอโทษ

“พ่อผม? พ่อผมทำไม? ” หลินย่งถิงพูดนิ่งๆ

ฉันเองก็รู้สึกว่ามันแปลกเหมือนกัน ลู่หยวนตายไปสิบปีแล้ว ทำไมโซมั่นถึงบอกว่ามันเกี่ยวข้องกับเขาด้วยล่ะ? ”

“หลายวันก่อน แม่ฝัน เห็นพ่อของลูก”

ตอนที่พูดถึงลู่หยวนนั้น ใบหน้าของโซมั่นก็ดูเจ็บปวด

“เขาบอกแม่ว่า ส

บทที่ 466

บทที่466 ภาพที่น่าประหลาดใจ

เธอไม่ได้ไปอเมริกาหรอกเหรอ?

ทำไมถึงได้กลับมาเร็วขนาดนี้?

ฉันหันกลับไปมองหลินย่งถิงด้วยความหดหู่ ในใจรู้สึกหมดหวัง

หลินย่งถิงยิ้มให้ฉันอย่างไม่มีทางเลือก หลังจากนั้นก็จูงมือฉันเดินเข้าไปข้างใน

ตอนที่อยู่ตรงหน้าของฟางหุยกับท่านปู่นั

บทที่ 467

บทที่467ฉันจะชอบเธอได้ยังไง

ท่านจกใจ ตอนที่มองมาที่ฉันนั้น สายตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

ทันทีหลังจากนั้น สีหน้าของเขาก็มืดมนลง แล้วก็ด่าฉันด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว “เธอพูดอะไร ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ”

ถึงแม้ว่าท่านปู่จะปฏิเสธทางคำพูด แต่ว่าในสายตาของเขา ฉันรู้สึกได้ว่าเ