บทที่ 459 นายไม่กลัวที่จะเสียเธอไปเหรอ

สงเจ๋อหันไปมองซูชิงหวั่นอย่างตกตะลึง

ผ่านไปสักพักเขาก็เริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนอง เขาวิ่งเข้าไปสวมกอดเธอเอาไว้แน่น

ซูชิงหวั่นน้ำตาคลอ

เธอกอดสงเจ๋อเอาไว้แน่น และพึมพำออกมา “เมื่อตะกี้นี้คุณจะเรียกฉันว่าภรรยาเหรอ?”

ฉันคิดว่าสงเจ๋อคงจะไม่เคย

บทที่460 ดูแลตัวเองให้ดี

ฉันไม่รู้ว่า สิ่งนี้ที่ตัวเองพูดไป มันจะมีประโยชน์อะไรรึเปล่า

แต่ว่าฉันหวังด้วยใจจริงว่า สงเจ๋อจะเจอความสุขของตัวเองในเร็ววัน

เขาเป็นคนที่ดีมากๆ คนหนึ่ง สมควรที่จะได้มีความสุขตลอดชีวิต

“หลินย่งถิง นายคิดว่าที่ฉันทำแบบนี้มันมีประโยชน์อะไรไหม? ” พอขึ้นรถ

บทที่461 เห็นหน้ากันน้อยลงก็ยังดี

หลังจากฝึกซ้อมยิงปืนเสร็จก็ไปรับแน่ซี แล้วหลินย่งถิงก็ขับรถพาฉันกลับบ้าน

หลังจากส่งฉันถึงบ้านแล้ว เขาก็ไปที่บริษัท

ช่วงนี้เหมือนว่าเขาจะยุ่งมาก เดาว่าน่าจะเพราะว่าจิ้นหลินกำลังจัดการกับตระกูลหลิน

พอคิดไปคิดมาแล้วนั้น เรื่องทั้งหมดนี้ ต่างเป็นเร